Wielka Schizma Zachodnia

Przed soborem do wnętrza Pizie

Pierwsza możliwość do przywrócenia jedności pojawiła się po śmierci Urbana VI. Wielu świeckich dodatkowo duchownych z obu istniejących więc obediencji apelowało o wstrzymanie się z wyborem do czasu śmierci Klemensa VII innymi słowy o wybranie właśnie jego na wspólnego papieża. Na tron do wnętrza Rzymie wstąpił tymczasem Bonifacy IX. Poprawił płeć brzydka wyobrażenie papiestwa rzymskiego nadszarpnięty wskroś władanie Urbana VI atoli nie potrafił przywrócić jedności Kościoła katolickiego. Domagał się od czasu awiniońskich papieży uznania swojej władzy w środku zamian zbytnio łaskę na rzecz nich oraz ich stronników. Klemens VII także jego spadkobierca - Benedykt XIII - nie zgadzali się na takie warunki.
Po śmierci Klemensa VII, też jako po śmierci Urbana VI, apelowano o wstrzymanie się z wyborem do czasu śmierci Bonifacego IX oznacza to o wybranie tego rzymskiego papieża wskroś kardynałów obediencji awiniońskiej, co zakończyłoby rozłam. Przeważył jednakowoż pogląd, że ekskomunikowany pierwej wskroś Klemensa VII Bonifacy IX nie być może pozostawać wybrany. Moc zdjęcia ekskomuniki ogłosznej wskroś prawowitego (w ocenie kardynałów obediencji awiniońskiej) papieża posiadał ostatkiem sił sukcesor Klemensa VII. W efekcie takiej postawy kardynałów także wyniku konklawe na tron papieski wewnątrz Awinionie wstąpił Benedykt XIII. Zobowiązano go ale wewnątrz podpisanej w czasie konklawe kapitulacji wyborczej do dążenia wszelkimi siłami do zakończenia schizmy - w środku razie potrzeby również na skroś renuntiatio (abdykację). Jak się następnie okazało sprzeniewierzył się mąż tym zapisom w trakcie soboru do wnętrza Konstancji.
Śmierć Bonifacego IX podobnie spowodowała wołanie o odstąpienie od chwili wyboru następcy do czasu śmierci awiniońskiego konkurenta (którym wobec tego był Benedykt XIII) oznacza to o powodzenie jego władzy. Zwolennikiem uznania Benedykta XIII był np. purpurat Ludovico Fieschi. Także tym w sumie zabiegi te zakończyły się niepowodzeniem. Poprzestano na spisaniu kapitulacji wyborczej zobowiązującej elekta do podjęcia wszelkich działań, wszystkiego z abdykacją, wewnątrz celu zakończenia schizmy. Kolejny rzymski papież - Innocenty VII - w środku ciągu swojego dwuletniego pontyfikatu nie uczynił jednakowoż wiele do wnętrza tej kwestii.
Śmierć Innocentego VII znowu spowodowała apele o zaczekanie z wyborem do śmierci Benedykta XIII czy powodzenie jego władzy. Kardynałowie obediencji rzymskiej przystąpili natomiast do konklawe podpisując kolejną kapitulację wyborczą zobowiązującą elekta do:
  • złożenia abdykacji wewnątrz przypadku śmierci czy abdykacji Benedykta XIII,
  • niemianowania nowych kardynałów z okładem to, co konieczne do utrzymania równowagi z obediencją awiniońską,
  • rozpoczęcia negocjacji z papieżem awiniońskim do wnętrza ciągu trzech miesięcy od chwili wyboru.
W wyniku konklawe na tron rzymski wstąpił Grzegorz XII, który jakkolwiek złamał swoje wyborcze obietnice wręcz przeciwnie podporządkował się wreszcie rozstrzygnięciom soboru do wnętrza Konstancji, który przełamał schizmę.